Nie ma oczywiście jednoznacznej recepty warantującej, że wszystko, czyli cały proces adaptacyjny dziecka do warunków przedszkolnych przebiegnie bez łez i nerwów. Ale może się udać, możemy pomóc dziecku przekroczyć próg przedszkola.
Pomyślmy, dlaczego nasze dziecko nie chce iść do przedszkola lub, jeśli chce iść to po dniu lub dwóch nie chce słyszeć o przedszkolu. Dlaczego boi się rozstania z rodzicami?. Dlaczego jest pełne obaw, niepewności? No cóż przedszkole to nowe miejsce, w którym nasze dziecko czuje się obco, nikogo nie zna, boi lub wstydzi się zapytać, a może mówi niewyraźnie? Co zrobić - nie poddawać się, znaleźć dobre przedszkole, porozmawiać z dyrektorem, nie bać się zadawać pytań, pytać aż wyczerpią się państwa wszystkie wątpliwości.
Gdy dokonamy już wyboru placówki i zapiszemy dziecko ( w tym roku rekrutacja do przedszkoli trwa od 15 lutego do 25 marca, a 11 kwietnia zostaną wywieszone listy dzieci przyjętych) rozmawiajmy z maluchem o przedszkolu pozytywnie, podkreślajmy jego zalety, nie straszmy dziecka przedszkolem, nie przywołujmy swoich, czasem,,złych wspomnień, ale tylko te dobre. Dziecko może bać się przedszkola, bo nie jest samodzielne, nie umie korzystać z toalety, jeść samodzielnie,ubierać się, rozpoznawać swoich rzeczy. Czasem jeszcze w domu je z butelki lub ssie smoczek i pójście do przedszkola to nie tylko rozstanie z rodzicami, ale i z nawykami, których na czas nie oduczyliśmy swoich pociech. Zastanówmy się czy tak nie jest, czy na sygnał od naszej pociechy nie staje w gotowości cała rodzina chętna pomagać, wyręczać. Czy jesteśmy konsekwentni w wychowaniu,czy stawiamy dziecku granice, bariery "tego nie wolno" czy "tak nie można"?Czy kształtujemy u dziecka nawyki higieniczne, czy uczymy jeść różnorodne pokarmy a nie tylko te ulubione, bo tak łatwiej?
Proszę nie pomyśleć, że dziecko musi w 100% umieć wszystkie te rzeczy, ale musi być przez nas rodziców trenowane w tym kierunku i to dużo wcześniej niż pod koniec sierpnia.
Personel przedszkola, które Państwo wybierzecie z pewnością zrobi wszystko, aby dziecko polubiło przedszkole. Zróbmy coś i my, pracujmy z dzieckiem, uczmy samodzielności, uczmy rozstawania się z rodzicami na krótszy i dłuższy czas.
Korzystajmy z oferty spotkań adaptacyjnych są one okazją do bliższego poznania przedszkola, nauczycieli, metod pracy. A gdy już dojdzie do tego pierwszego rozstania we wrześniu nie płaczmy przy dziecku, bo to mu nie pomaga, bądźmy twardzi, radośni i miejmy przekonanie, że nasze dziecko powierzamy profesjonalistom, osobom wykształconym,
specjalistom w tej dziedzinie.
Co mojemu dziecku da przedszkole?
To kolejne pytanie zadawane przez rodziców.
Dziecko uczęszczające do przedszkola uczy się samodzielności, nawiązywania kontaktów z innymi zarówno dziećmi jak i dorosłymi. Uczy się funkcjonowania w grupie, radzenia sobie z różnorodnymi sytuacjami, które mogą mieć miejsce.
Wszystkie te zachowania są bacznie obserwowane przez nauczycieli. Dziecko dostaje "informację" czy dane zachowanie jest właściwe, czy nie. My rodzice też dostajemy informacje o zachowaniu naszego dziecka musimy je właściwie wykorzystać, uczyć dzieci stosownych zachowań.
Czas przedszkolny to okres pierwszych sympatii i antypatii, można uwrażliwić dziecko na "inność", uczyć tolerancji.Hasła, które przytoczyłam: samodzielność, nawiązywanie kontaktów, umiejętność funkcjonowania w grupie, tolerancja, otwartość czyż nie są to cechy tak bardzo pożądane od młodych ludzi przez przyszłych pracodawców. Być może w tym stwierdzeniu zapędzam się trochę, ale czy nie chcielibyśmy, aby nasze dziecko w szkole szybko się zaaklimatyzowało, znalazło wspólny język z nauczycielem i rówieśnikami, umiało sobie radzić w sytuacjach trudnych, umiało pogodzić się z porażką, właściwie wykorzystać sukcesy. Wszyscy rodzice chcą, aby dziecko podejmowało wyzwania, nie bało się działania, aby próbowało swych sił w różnorakich przedsięwzięciach, by było lubiane. Przedszkole daje szansę na kształtowanie pewnych zachowań, są dzieci, które nie będą miały z tym trudności, ale jest dużo dzieci nieśmiałych, wycofujących się, którym potrzebny jest właśnie taki przedszkolny trening.
Oprócz zachowań przedszkole kształtuje u dzieci cały szereg umiejętności samoobsługowych: jedzenia, ubierania się, wiązania butów itp. Daje szansę na takie działania (na przykład plastyczne)na które my rodzice nie zawsze pozwalamy w domu.
Kształtuje całą gamę umiejętności szkolnych oraz z dziedziny plastyki, muzyki, tańca,teatru.
W przedszkolu dziecko pozna bogactwo literatury dziecięcej z różnorakich gatunków, ma szansę bycia aktorem, recytatorem, tancerzem itp. Tutaj często zauważane są talenty dzieci ich predyspozycje, które często decydują o dalszym kształceniu: szkoły muzyczne, szkoły tańca, kółka plastyczne itd.
Wszystko to, o czym piszę można oczywiście osiągnąć nie uczęszczając do przedszkola, nie jest ono, bowiem placówką niezastąpioną. Ale wtedy wymaga to rodziców dużego zaangażowania w wychowanie dziecka, nie zrobi tego włączony przez cały dzień telewizor. Dziecko musi działać odnosić sukcesy, porażki, doświadczać, wtedy kształtuje się jego charakter, umiejętności, pozwólmy mu na to.
Mam nadzieję, że problemy, które poruszyłam zainteresowały Państwa, pomogły podjąć decyzję. Pytania, na które próbowałam odpowiedzieć najczęściej są mi zadawane przez rodziców zapisujących dzieci po raz pierwszy do przedszkola. W rozmowach z Nimi staram się rozwiać wątpliwości i obawy oraz zachęcić do podjęcia wyzwania.
Życzę powodzenia
Marysia Antoniak
Dyrektor przedszkola
